Inleiding
Een sociaal veilige sportomgeving ontstaat niet vanzelf. Vanuit de campagne Niet op mijn club, wél op mijn club heeft S.V. Nieuwleusen kennisgemaakt met de vier V’s waaraan sportverenigingen worden geacht te voldoen:
Vastgestelde gedragscode,
Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG),
Vertrouwenscontactpersoon
Vakkundige trainer-coaches.
Binnen S.V. Nieuwleusen besteden we al regelmatig aandacht aan deze vier V’s. Dankzij het initiatief en de betrokkenheid van een ouder hebben we nu een mooie werkgroep kunnen samenstellen die zich gericht met sociale veiligheid binnen de vereniging kan bezighouden. Deze werkgroep bestaat uit twee ouders van jeugdleden, een spelend lid dat ook vanuit zijn werk betrokken is bij sociale veiligheid, één van onze vertrouwenscontactpersonen, de secretaris van het bestuur en het hoofd Jeugdopleiding.
De werkgroep zet zich ervoor in om sociale veiligheid blijvend onder de aandacht te brengen en verder te verankeren binnen de vereniging. We willen een vereniging zijn waarin iedereen zich welkom, gezien en veilig voelt. Dat vraagt niet alleen om duidelijke afspraken, maar vooral om gezamenlijke aandacht voor de manier waarop we met elkaar omgaan. De startbijeenkomst voor de jeugd was een mooi moment om hierover met ouders en verzorgers in gesprek te gaan.
Verslag bijeenkomst ouders op 22 augustus
Wat was het een fijne ochtend! En dat kwam niet alleen doordat de zon zo heerlijk scheen. Ook de vers gezette koffie en bovenal de grote opkomst van jeugdspelers en hun ouders en verzorgers maakten dit gezamenlijke startmoment tot een heel prettige ontmoeting.
De jeugd begon de ochtend lekker buiten op het veld, waar de spelers en speelsters enthousiast werden ontvangen door de trainers en trainsters van hun nieuwe teams. Samen deden zij verschillende activiteiten om kennis te maken met elkaar. Ondertussen trapten de ouders en verzorgers binnen, onder leiding van de werkgroep Sociale Veiligheid, het seizoen af. Zij maakten kennis met bestuursleden, vertrouwenscontactpersonen en natuurlijk vooral met elkaar.
Samen stonden we stil bij wat het betekent om lid te zijn van een vereniging. Onderdeel zijn van een team brengt veel mooie momenten met zich mee: plezier tijdens het trainen, de uitdaging om het geleerde toe te passen in een wedstrijd, de kick wanneer iets lukt en soms ook het balen wanneer dat nog niet het geval is. En natuurlijk zijn er de gesprekken in de kleedkamer, waar regelmatig flink wordt gelachen.
Tegelijkertijd weten we dat er binnen een team ook minder fijne momenten kunnen voorkomen, zoals buitensluiten of pesten. Ook deze onderwerpen hebben we bespreekbaar gemaakt. Juist door hier samen aandacht voor te hebben, kunnen we dergelijke situaties vroeg signaleren en zo snel mogelijk ombuigen.
Daarnaast hebben we stilgestaan bij de belangrijke rol van ouders en verzorgers. Samen vormen we immers onze vereniging. Daarom spraken we met elkaar over de manier waarop we gezamenlijk invulling willen geven aan die verantwoordelijkheid. Praktische taken, zoals het wassen van de shirts, rijden naar uitwedstrijden, vlaggen en het verzorgen van de spelleiding vanaf Onder 13, lijken er bijna vanzelfsprekend bij te horen. Minstens zo belangrijk voor de onderlinge kennismaking was de vraag op een van de gesprekskaartjes: “Hoe drink jij je koffie?”
Vervolgens was er aandacht voor onderwerpen die soms wat onderbelicht blijven. Het was prachtig om te zien hoe aan de teamtafels open gesprekken ontstonden over vragen als: “Hoe willen we met elkaar langs de zijlijn staan?” en “Welk gedrag hoort volgens ons bij positief supporterschap?”
Ook spraken we over het gebruik van telefoons en sociale media. Met de oudere jeugd hebben we hier samen met de spelers en speelsters bij stilgestaan. Het bereik en de invloed van de onlinewereld zijn ongekend groot. Dat biedt volop kansen en mogelijkheden, maar brengt ook risico’s en kwetsbaarheden met zich mee.
Hoe zorgen we er samen – als ouders, verzorgers, trainers, leiders, spelers en vereniging – voor dat de sfeer prettig en veilig blijft? Wat doen we wanneer iets toch niet goed voelt? En bij wie kunnen we dan terecht? Het kwam allemaal voorbij in een open en luchtige setting.
De grote opkomst, de interesse in elkaar en de open gesprekken zorgden ervoor dat de warmte voelbaar bleef, ook toen de zon niet meer in de kantine scheen. De onderlinge verbinding was duidelijk merkbaar, net als de zin in het nieuwe seizoen. En zomaar kan het zijn dat de eerste bakkies koffie binnenkort precies op smaak worden uitgedeeld!
Laten we er met elkaar een sportief, gezellig, fijn en veilig seizoen van maken!
De werkgroep sociale veiligheid