• S.V. Nieuwleusen VR1 neemt sportieve revanche op koploper De Zweef.

  • De vrouwelijke equipe van S.V. Nieuwleusen mocht het in 10 dagen tijd twee keer opnemen tegen koploper De Zweef. Waar de eerste wedstrijd enigszins geflatteerd werd verloren en het schrijven van een verslag beperkt zou zijn gebleven tot 4 standaard situaties, een beetje pech  en een conclusie van 6-2 verlies was het ditmaal een stuk leuker om verslag uit te brengen. Om niet helemaal de schone schijn van een overdaad aan overwinningen aan te houden, kunnen we er niet om heen dat die wedstrijd vooral een wedstrijd was waar we even weer met beide benen op de grond werden gezet. Na een ongeslagen reeks was het vertrouwen er samen met de intentie om ook De Zweef aan de zegekar te binden maar helaas liep dat net even anders.

    De oranje dames waren net iets te veel onder de indruk van de tegenstander en lieten zich volledig overrompelen. Dan sta je binnen 10 minuten 3-0 achter en weet je dat het heel erg lastig wordt. Gelukkig bleek tijdens de wedstrijd wel dat er kwalitatief geen enorm verschil was en dat we bij vlagen met goed voetbal de bovenliggende partij konden zijn.  Al is dat moeilijk te onderbouwen als je net met 6-2 bent afgedroogd. Gelukkig konden we binnen 10 dagen later laten zien dat het niet alleen maar grootspraak was.

    En dat is wat de dames deden. Vanwege flinke personele problemen was het voor trainer Hoogenkamp een hele puzzel om ├╝berhaupt te kunnen starten. Uiteindelijk werd Laurie, die normaal gesproken spits fungeert maar herstellende is van een gekneusde voet, op goal gezet en begon keeper Liset als linksbuiten. Zo konden we in ieder geval 11 spelers op de been brengen. Maren en Annabel werden na hun 90 minuten bij Dames 2 nog aan de selectie toegevoegd en zo konden we op het waardeloze tijdstip van 17:00 in ieder geval aan de wedstrijd beginnen. 

    Het werd al snel duidelijk dat de spanning, schroom en zenuwen die de vorige wedstrijd aanwezig waren, volledig waren verdwenen. Het was overduidelijk dat de dames het een en ander recht wilden zetten en dit resulteerde er na 3 minuten in dat de keeper van De Zweef in paniek raakte en de bal aan Larissa gaf. Die twijfelde geen moment en zette ons op een 0-1 voorsprong.

    Die voorsprong gaf ons vleugels en met goed voetbal, hoog drukzetten en het afjagen tot aan de achterlijn werden de dames uit Nijverdal in het nekvel gegrepen. En in tegenstelling tot de vorige wedstrijd werd er ook niet meer losgelaten.  Onder aanvoering van captain Anneke stond de verdediging als een huis. Backs Julia en Melissa grepen zich als ware pitbulls vast in de aanvalslinie en daardoor kon Lisanne doorschuiven naar het middenveld om samen met Sanne, Lisa en Daphne daar de volledige controle te grijpen. Elke tweede bal was een prooi voor deze dames en het aantal balveroveringen dat ze samen verzamelden valt niet in een verslag samen te vatten. De veroverde ballen werden daarna in hoog tempo afgeleverd aan ons L3-aanvalstrio Liset, Leona en Larissa die als duveltjes uit doosjes bleven opduiken voor de keeper.  

    Deze overmacht aan strijdlust en passie was voor de dames van de Zweef blijkbaar een nieuw fenomeen en er werd dan ook al de eerste helft het een en ander tactisch en positioneel omgezet door de trainer van de tegenstander. Dit resulteerde sorteerde niet direct effect en de rust werd dan ook opgezocht met een keurige 0-1 voorsprong.

    De kleedkamer was een ontspannen oase van rust en er heerste het gevoel dat het wel goed ging komen. Genietend van een bakkie ranja werden de dames door een zeer contente trainer onderworpen aan een enthousiaste samenvatting.  En als iets goed gaat hoeft er niet zoveel aangepast te worden, dus met dezelfde 11 namen werd de tweede helft gestart.

    Waar er de eerste 10 minuten een wervelstorm werd verwacht bleef het bij een zomers briesje. Een zacht gekietel waar je misschien even druk om maakt, maar wat met een tik op de vingers ook zo weer wordt opgelost. Zo ging het ook bij de tegenstander. Met af en toe een speldenprikje probeerden ze ons af te troeven, maar echt gevaar werd er niet gesticht. De controle bleef in Oranje handen en met snelle omschakelmomenten werd het een interessant schouwspel.

    Tot plots een van de vele lange ballen, dit maal uit een vrije trap rond de middenlijn, toch per ongeluk voor de verkeerde voeten kwam. Zelfs de dames uit Nijverdal leken er een beetje beduusd van, want het ongeloof straalde er van af bij het juichen. Toch stond het echt 1-1.

    Gelukkig stelde Leona een paar minuten later orde op zaken. Trainer Hoogenkamp roept al wekenlang dat twijfel een doodzonde is, en Leona leek dit goed in de oren te hebben geknoopt. Een lange bal sneed dwars door de blauwe verdedigingslinie en Leona rende er als een raket achteraan. Bijna letterlijk liep ze het vuur uit haar sloffen. Dit deed zowel de keeper als de laatste linie van de Zweef twijfelen, en dat is dus een doodzonde. Zodoende ging Leona er met de bal van door en kon zij deze in het lege doel schuiven. 1-2

    Met nog 10 minuten te gaan plus een royale 8 of 9 minuten blessure tijd bleef het onverminderd spannend. De Zweef probeerde het met lange ballen en wij speelden daarop in door snel om te schakelen. Met een bal op de lat en eentje net over stichtte onze voorhoede nog het meeste gevaar. Gescoord werd er echter niet meer en onder luid gejuich van het meegereisde publiek werden de 3 punten in de tas gestoken.

    De overwinning werd nog even goed gevierd in de plaatselijke McDonalds en eens te meer bleek dat dit dameselftal een elftal is waar veel trainers van dromen. Een hecht team dat voor elkaar knokt en vecht met tomeloze inzet, oneindige energie en ongekende passie. Een elftal vol potentie dat nog veel mooie dingen gaat laten zien.

    Tot snel langs de lijn!

     

    Doel: Laurie Hoekstra

    Verdediging: Melissa, Lisanne, Anneke, Julia(80e Maren)

    Middenveld: Lisa(65e Annabel), Sanne, Daphne

    Aanval: Leona, Larissa, Liset