de 2e ronde moesten we tegen ASC’62 F3 en dat eindigde in een kansloze nederlaag , en daarna tegen Vilsteren F1M, wat in een brilstand eindigde. In de 3e ronde speelden we tegen medelaagvlieger Balkbrug daar moesten we de punten tegen pakken maar dan moet je wel je best doen, wat we niet deden met weer een nederlaag tot gevolg.
Kortom dat ging iets minder of eigenlijk als ik eerlijk ben (niet tegen de jongens zeggen hoor!) het is flop. We zijn duidelijk geen zaalvoetballers en de jongens maken nou ook niet echt een gedreven indruk in de zaal, en we vertoeven op de éénnalaatste plaats. En dat heeft overduidelijk zijn weerslag op mijn schrijverscapaciteiten gehad. Ik heb wel een uur naar een wit scherm zitten kijken maar ik kon er geen pap van maken.
Maar dat maakte me ook wel nerveus voor de start van de voorjaarscompetitie, waar we nu een klasse hoger spelen, te weten de 2e klasse poule 24. Ter voorbereiding speelden we de vrijdag voorafgaand een oefenwedstrijd tegen F2. En ook dat viel niet mee, we werden op alle fronten afgetroefd en F2 won dan ook dik. Nou dat wordt morgen nog wat, en er niet geheel gerust op toog ik huiswaarts.
Maar ’s morgens verman ik mezelf en uiterst secuur tref ik mijn voorbereidingen. Pen, papier, sleutels, fluit, handschoenen, muts, dubbele sokken aan, heb ik alles? Oh ja, kind mee, Check, check, dubbelcheck. Dacht ik. Want aangekomen op het sportpark is het 2e ding wat ik hoor na goedemorgen, “waar is je leidersjas?”. Chips! Schrijf je een hele ode aan ‘De Jas’ vergeet je hem aan te doen. Als dat nou maar geen voorbode is. Goed genoeg ge-o.h. We gaan naar de wedstrijd.
We zijn lekker op tijd op het, met een lichte rijp bedekte, veld en coach Benno geeft de jongens instructies voor de warming-up. De tegenstander van dienst, Vilsteren F1M, is op dat moment in geen velden of wegen te bekennen. Halverweg de warming-up fluistert Benno me nog toe dat hij blijkbaar geen overwicht op de jongens meer heeft want ze bakken er niet veel van. En vol bewondering kijken wij naar de ondertussen gearriveerde dames van Vilsteren, die zonder een woord van de coach aan een gedisciplineerde warming-up beginnen. De optelsom van de slappe zaalvertoning, de afgetekende verliespartij tegen F2 en de slappe warming-up doet mij het ergste vrezen. Nou ja een stevige toespraak dan maar en het beste er van hopen en de volgende opstelling gaat het veld in: Keeper Rik, LA Tijs RA Merein, LM Luuk, MM Twan, RM Tieme, Spits Mirco en reserve Wiljan.
Ook Vilsteren heeft z’n posities ingenomen en mogen aftrappen. En over posities gesproken ook hier speelt Vilsteren zeer gedisciplineerd en wij komen er maar moeilijk doorheen. De 1e kans is dan ook na 5 minuten voor Vilsteren. We komen met de schrik vrij, en direkt vanuit die aanval breekt Luuk voor het eerst door en test de, uitstekende, keepster van Vilsteren. Deze krijgt echter de bal niet helemaal onder controle en dan is Tieme er als de kippen bij en scoort in de 7e minuut de 1-0. Vanaf dat moment golft het spel op en neer, waarbij Vilsteren het van zijn/haar goede positiespel, en wij het van individuele acties moeten hebben. In de 10e minuut probeert Luuk het van afstand maar mikt net aan de verkeerde kant van de paal. Nu breekt Vilsteren uit maar Tijs & Merein verdedigen sterk. 14e minuut, weer een afstandsschot van Luuk die uitéénspat op de lat maar weer terug het veld in komt, waar de eveneens sterk spelende Twan zich over de bal ontfermt en dan Tieme fraai aanspeelt die zijn 2e van de dag aantekent, 2-0. De jongens krijgen er steeds meer zin, maar stuiten nu telkens op de uitstekende keepster van Vilsteren, die een kanonskogel van Luuk vol op de borst krijgt. Ik informeer voor de zekerheid even of het wel gaat, maar ze geeft geen krimp. “Ja hoor, het gaat prima” glimlacht ze me, vol terechte trots op deze redding, toe. We trekken steeds meer ten aanval, maar hebben, met name Tieme en Luuk, nog te weinig oog voor elkaar. Dit wordt ook aan ze gemeld, waarop bij de volgende aanval de volgende bijzondere situatie ontstaat: Luuk passt over de breedte op Tieme, Tieme passt over de breedte terug op Luuk, Luuk passt weer terug op Tieme, Tieme passt weer terug op Luuk, uuhh jongens….
En dan slaan toch oude voetbalwetten toe, want vlak voor rust scoort Vilsteren de 2-1, en krijgen nog vlakker voor rust nog een enorme kans die ze net naast mikken. Het is rust Rik wisselt het keepersshirt met Wiljan en we spreken de jongens toe, met name Luuk en Tieme wordt gevraagd om ‘soms’ iets meer oog voor de medespelers te hebben.
Wij mogen nu aftrappen en kennen een droomstart, we vliegen onmiddellijk op het doel van Vilsteren af en er ontstaat een srimmage voor het doel waarbij Tieme weer eens de slimste is, 3-1. En dat heeft gevolgen, want het tot dan toe strakke positiespel van Vilsteren is daarna weg. Ze gooien alles op de aanval, maar laten daardoor grote gaten in de verdediging vallen. En aangezien Tijs & Merein, menigmaal geassisteerd door Twan, elke Vilsterense aanval elimineren om daarna ook nog een splijtende pass op onze middenvelders te geven. Hadden deze regelmatig een bijna vrije doortocht richting vijandelijk doel. En vanuit zo’n situatie legt Tieme in de 3e minuut maar eens van afstand aan en scoort de 4-1. In de 6e minuut krijgt Twan een soortgelijke kans maar hier red de keepster. In de 8e minuut komt Tieme over rechts op, maar nu staat er wel een verdediging, Tieme ziet geen mogelijkheid om af te spelen en schiet dan maar zelf, en hoe, diagonaal gaat de bal in het dak van het doel. Vervolgens zijn er nog pogingen van Rik en Twan die in het zijnet belanden. Waarna Wiljan, die zeker niet onverdienstelijk keepte, in de 15e minuut vlak voor hij bevroor nog een uitstekende redding verrichtte. In de 18e minuut teister Luuk wederom de lat en de bal spat op de lijn en weer het doel uit. En dan in de 19e minuut een aanval uit het boekje. Luuk komt op over de linkerkant, ziet Tieme staan en levert de bal op een presenteerblaadje af. Uhh nu hoef je niet terug te spelen Tieme fluister ik in mezelf. En zo af en toe lijkt het erop dat ze toch wel een beetje naar ons luisteren want Tieme passt niet terug maar schiet hem fraai in, eindstand 6-1.
Zo effe tellen hoor 1e Tieme, 2e Tieme, 3e Tieme, 4e potverdrie 6x Tieme. De toekomst van Feyenoord ziet er, tot vreugde van trainer Ronald, rooskleurig uit. Maar hij heeft het niet alleen gedaan, F3 is terug. Top!